ΑΠΕΙΛΟΥΜΕΝΑ ΕΙΔΗ | WWF
© Joakim Odelberg / WWF Ελλάς

ΑΠΕΙΛΟΥΜΕΝΑ ΕΙΔΗ

Είναι τέλη Αυγούστου, ξημερώματα, κάπου στο Ιόνιο. Η άμμος είναι ζεστή και ο ήλιος έχει μόλις ξεπροβάλλει στον ορίζοντα. Ένα αυγό βαθιά χωμένο στην άμμο σκάει. Ένα μικρό χελωνάκι ξεμυτίζει από τη φωλιά και με πυξίδα τον ήλιο και τη θάλασσα κάνει τα πρώτα αβέβαια βήματά του. Την ίδια στιγμή σε μία καλά προφυλαγμένη παραλία στην καρδιά του Αιγαίου, μία μεσογειακή φώκια θηλάζει το μικρό της, ενώ στα νερά της Μεσογείου δεσπόζουν, μεταξύ άλλων, το δεύτερο μεγαλύτερο ζώο στον κόσμο, η πτεροφάλαινα, το ζώο με τον μεγαλύτερο εγκέφαλο που έχει καταγραφεί ποτέ στο ζωικό βασίλειο - ο φυσητήρας - οι ντροπαλοί ζιφιοί, πολλά είδη δελφινιών καθώς και η μικροσκοπική φώκαινα, που ζει αποκλειστικά στα νερά της Θράκης. Σε μία άλλη γωνιά της Ελλάδας, στο εθνικό πάρκο Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου στον Έβρο, συνυπάρχουν αρμονικά με την παραδοσιακή κτηνοτροφία 36 από τα 38 είδη αρπακτικών πουλιών της Ευρώπης, με «πρωταγωνιστές» τον μαυρόγυπα και τον «Βενιαμίν» των γυπών, ασπροπάρη. Ένα ειδυλλιακό παζλ που αποτυπώνει την πλούσια ζωή της Ελλάδας και της Μεσογείου.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Περίπου ο μισός παγκόσμιος πληθυσμός της μεσογειακής φώκιας ζει στην Ελλάδα.

Μόνο τρία ζευγάρια ασπροπάρη ζουν στο δάσος Δαδιάς-Λευκίμμης-Σουφλίου.

Μόνο 1 στα 1000 χελωνάκια καρέτα θα επιβιώσει.

ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ

Από το γραφείο στο πεδίο, η ομάδα μας έχει επικεντρώσει τις προσπάθειές της εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες στις άμεσες και έμμεσες απειλές που αντιμετωπίζουν είδη όπως οι θαλάσσιες χελώνες, τα κητώδη, η μεσογειακή φώκια και τα αρπακτικά πουλιά. Οι αρχές μας: επιστημονική τεκμηρίωση, πρωτοποριακές μέθοδοι και συνέργειες. Ενώνουμε λοιπόν τις δυνάμεις μας με επιστήμονες, στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης και εκπροσώπους της πολιτείας για να φροντίσουμε το κοινό μας σπίτι, το φυσικό περιβάλλον, που είναι η ασπίδα μας ενάντια στην οικολογική και κλιματική κρίση. Προσπαθούμε να βρούμε λύσεις με σεβασμό στη φύση που δεν θα αποκλείουν τις ανθρώπινες δραστηριότητες, κάνουμε πολιτικές παρεμβάσεις, μελετάμε σε βάθος τις ανάγκες κάθε είδους ώστε να ενισχύσουμε τις δράσεις προστασίας ενώ τολμάμε να καινοτομήσουμε και να δοκιμάσουμε καινούριες μεθόδους, προς όφελος φύσης και κοινωνίας.

Δυστυχώς όμως, τα κομμάτια αυτού του παζλ απειλούνται, παρότι όλα προστατεύονται από τη διεθνή, την ευρωπαϊκή και την εθνική νομοθεσία. Η πλαστική ρύπανση, η υπεραλίευση, ο θόρυβος, οι συγκρούσεις με σκάφη και οι σχεδιαζόμενες εξορύξεις υδρογονανθράκων στις θάλασσές μας, η κλιματική κρίση και η συνολική διαρκής υποβάθμιση του κοινού μας σπιτιού, είναι οι βασικότερες ίσως απειλές που αντιμετωπίζουν. Η δική τους υγεία όμως είναι προϋπόθεση και ένδειξη για τη δική μας ευημερία.

Ως δυναμικό μέλος της Θαλάσσιας Μεσογειακής Πρωτοβουλίας, του δικτύου γραφείων του WWF που δουλεύουν για το καλό της κοινής μας θάλασσας και των ειδών της, έχουμε εμβαθύνει στην προστασία του θαλάσσιου πλούτου. Έτσι, για είδη όπως οι φυσητήρες, συμμετέχουμε σε μία διεθνή διεπιστημονική ομάδα και ασκούμε πίεση σε Πολιτεία και ναυτιλιακές εταιρίες για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των συγκρούσεων των ζώων αυτών με πλοία. Προστατεύουμε το 12% του παγκόσμιου πληθυσμού της απειλούμενης με εξαφάνιση μεσογειακής φώκιας που ζει στην ακατοίκητη Γυάρο, σε συντονισμό με τους αρμόδιους φορείς. Στα Σεκάνια της Ζακύνθου, του πιο σημαντικού «μαιευτηρίου» της χελώνας καρέτα στη Μεσόγειο δουλεύουμε ακούραστα εδώ και τρεις περίπου δεκαετίες, μαζί με το Εθνικό Πάρκο Ζακύνθου, τις Αρχές και τα τοπικά πανεπιστήμια σε πολλά επίπεδα: καταγράφουμε τις απειλές, μειώνουμε τον κίνδυνο πυρκαγιάς, καθαρίζουμε την παραλία και παρακολουθούμε για τυχόν παράνομες δραστηριότητες που μπορούν να αποβούν μοιραίες για το είδος. 

Tέλος, οι απειλούμενοι γύπες που φωλιάζουν και αναπαράγονται στη Δαδιά έχουν αποκτήσει έναν τετράποδο φύλακα, τον Κίκο. Ένα λυκόσκυλο που μπορεί να εντοπίζει τις φόλες, ίσως τη μεγαλύτερη απειλή για τα είδη αυτά. Οι δράσεις που υλοποιούμε παρέα με τοπικούς φορείς και συναδέλφους από τα Βαλκάνια από τη δεκαετία του 1980 έχουν αποδώσει καρπούς όμως δεν εφησυχάζουμε. Αντιθέτως εμπλουτίζουμε τις ενέργειές μας: φροντίζουμε να τρέφονται τα αρπακτικά με ασφάλεια, μονώνουμε τους πυλώνες ηλεκτρικού ρεύματος, ενημερώνουμε τους κτηνοτρόφους και παρακολουθούμε σταθερά τους πληθυσμούς του μαυρόγυπα, του ασπροπάρη και του όρνιου.

NEWSLETTER