Δίκαιες τιμές και ενισχύσεις προς τους αγρότες, όχι μεγαλύτερη έκθεση σε περιβαλλοντικούς και κλιματικούς κινδύνους

Δημοσιεύτηκε στις 06 February 2024

Η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να ανακαλέσει το μέτρο για απόδοση γης στη διατήρηση της βιοποικιλότητας - γνωστό ως «καλή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση» (GAEC 8) - παραγκωνίζει το θεμελιώδες πρόβλημα που ταλαιπωρεί τους αγρότες σε όλη την Ευρώπη, δηλαδή τις άδικες τιμές.

Τα περιβαλλοντικά μέτρα που υποστηρίζουν τη γεωργική παραγωγή είναι  μακροπρόθεσμα απαραίτητα για τη διασφάλιση ενός βιώσιμου μέλλοντος για τον αγροτικό τομέα της Ευρώπης.

Η πολιτική για τη βιώσιμη γεωργία είναι πολύ σημαντική. Οι αγρότες ζητούν δίκαιες αμοιβές για την παραγωγή των τροφίμων μας και έχουν δίκιο! Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα κράτη μέλη πρέπει να επικεντρωθούν σε αυτές τις πολύ πραγματικές ανησυχίες και να αντιμετωπίσουν τις δίκαιες τιμές εφαρμόζοντας πλήρως την οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, διασφαλίζοντας ότι οι αγρότες που καλλιεργούν με βιώσιμο τρόπο λαμβάνουν περισσότερα κεφάλαια και απαιτώντας από τους μεταποιητές τροφίμων και τους λιανοπωλητές να διαδραματίσουν το ρόλο τους στη βελτίωση της βιωσιμότητας του τομέα των τροφίμων. Θυσιάζοντας κρίσιμα περιβαλλοντικά μέτρα, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής γαυγίζουν σε λάθος δρόμο και βλάπτουν τη μακροπρόθεσμη ανθεκτικότητα και βιωσιμότητα του γεωργικού τομέα της Ευρώπης κατά τη διαδικασία.

Το GAEC 8 ζητά από τους αγρότες να αφήνουν το 4% της γης τους για τη διατήρηση της φύσης (γνωστό ως αγρανάπαυση). Έτσι, δεν μπορούν να καλλιεργούν ή να χρησιμοποιούν φυτοφάρμακα σε αυτή τη γη. Το μέτρο αυτό ενθαρρύνει τους επικονιαστές και τους φυσικούς θηρευτές που ελέγχουν τα παράσιτα, συμβάλλει στην προστασία των γεωργικών εκτάσεων από πλημμύρες και ξηρασία με την αποθήκευση νερού στη γη και βοηθά στην πρόληψη της διάβρωσης του εδάφους.

Σύμφωνα με το WWF, αντί για την κατάργηση των περιβαλλοντικών μέτρων της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής, οι ευρωπαϊκές πολιτικές ηγεσίες είναι απαραίτητο να αντιμετωπίσουν τα πραγματικά προβλήματα. Συγκεκριμένα:

  • Δίκαιες τιμές για τους αγρότες: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να εφαρμόσει πλήρως την οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές και να ενισχύσει τη διαφάνεια στην αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων.
  • Αύξηση της δημόσιας χρηματοδότησης για τους αγρότες που καλλιεργούν με βιώσιμο τρόπο. Οι μη στοχευμένες και επιβλαβείς επιδοτήσεις πρέπει να επαναπροσδιοριστούν εκ βάθρων, υποστηριζόμενες από αυξημένη χρηματοδότηση για γεωργικές πρακτικές φιλικές προς τη φύση.
  • Δίκαιη κατανομή των κονδυλίων της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής (ΚΓΠ) με στήριξη προς τους αγρότες που βρίσκονται σε δυσχερή κατάσταση. Το 20% των ισχυρότερων Ευρωπαίων γεωργών, συχνά βιομηχανικές αγροτικές επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας, λαμβάνουν το 80% των άμεσων ενισχύσεων, ενώ οι περισσότεροι γεωργοί (συχνά οικογενειακά αγροκτήματα) σε μικρές ή μεσαίες εκμεταλλεύσεις λαμβάνουν ελάχιστη έως καθόλου ενίσχυση.
  • Ισχυρότερη συμμετοχή, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής, των επιχειρήσεων μεταποίησης και λιανικής διάθεσης τροφίμων, στη μετάβαση προς ένα βιώσιμο διατροφικό σύστημα.
  • Διατήρηση των περιβαλλοντικών μέτρων που αποτρέπουν τους κλιματικούς κινδύνους, όπως οι πλημμύρες και οι ξηρασίες. Η πρόληψη των καταστροφών προτιμότερη από το ολοένα αυξανόμενο κόστος των ζημιών για τις χαμένες σοδειές που ακολουθούν ένα ακραίο καιρικό φαινόμενο, και στήριξη των γεωργών για την εφαρμογή τους.
  • Στα εισαγόμενα γεωργικά προϊόντα είναι απαραίτητο να επιβληθεί απαίτηση τήρησης των ίδιων προτύπων βιωσιμότητας, υγιεινής και ασφάλειας, όπως όσα ισχύουν στην ΕΕ (κατοπτρικά μέτρα) για την πρόληψη του αθέμιτου ανταγωνισμού.

Επιπλέον, οι ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να προσφέρουν στους αγρότες μακρόπνοη σταθερότητα και επενδυτική ασφάλεια για την προώθηση της βιώσιμης παραγωγής τροφίμων στην Ευρώπη. Όμως, οι αγρότες βρίσκονται διαρκώς μπροστά σε συνεχείς αναθεωρήσεις της ΚΓΠ που απογοητεύουν τόσο τους ίδιους, όσο και τους καταναλωτές, ενώ ταυτόχρονα υποβαθμίζουν σοβαρά το περιβάλλον.

Η Ευρώπη πρέπει να θέσει ως προτεραιότητα τη βιωσιμότητα του διατροφικού συστήματος ως το 2050, δίνοντας σαφή κατεύθυνση και διασφαλίζοντας τη συνοχή μεταξύ των πολιτικών που σχετίζονται με την παραγωγή τροφίμων.

Περισσότερα: WWF – Γραφείο Ευρωπαϊκής Πολιτικής

© icon0 com