Από την ίδρυσή του κιόλας, το 1991, το WWF Ελλάς έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην Περιβαλλοντική Εκπαίδευση (ΠΕ) που τότε έκανε τα πρώτα της βήματα στη χώρα μας. Από τότε το WWF Ελλάς δεν έπαψε να υποστηρίζει σταθερά την πολύπλευρη προσπάθεια των εκπαιδευτικών και των εμψυχωτών εκπαιδευτικών προγραμμάτων με παραγωγή υλικού, επικοινωνία και ζωντανή παρουσία στα σχολεία, με ολοκληρωμένα εκπαιδευτικά προγράμματα για συγκεκριμένες περιοχές, σεμινάρια για εκπαιδευτικούς, καθώς και ένα δυναμικό τμήμα για την άτυπη ΠΕ το Panda Club.
Στο μεταξύ η ΠΕ διεθνώς μετεξελίχθηκε ενσωματώνοντας την έννοια της αειφορίας και αναδεικνύοντάς την σε κεντρικό στόχο της. Ήδη από τη Διάσκεψη του Ρίο το 1992 η ΠΕ είχε θεωρηθεί το κύριο όχημα για μια εκπαίδευση για την αειφορία. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 όμως κι ύστερα διεξάγεται έντονη συζήτηση γύρω από την έννοια της "Εκπαίδευσης για την Αειφορία". Εμφανίζονται πολλοί όροι, όπως "Αειφόρος Εκπαίδευση", "Εκπαίδευση για έναν Αειφόρο Τρόπο Ζωής" κ.α. Ο όρος όμως "Εκπαίδευση για την Αειφορία" αρχίζει να επικρατεί από τo 2005, όταν η UNESCO καταρτίζει τη στρατηγική για την "Δεκαετία για την Εκπαίδευση και την Αειφορία, 2005-2014".
Η έννοια της αειφορίας είναι πολυδιάστατη και επιδέχεται πολλαπλών ερμηνειών. Το τρίπτυχο "φυσικό περιβάλλον, οικονομία, κοινωνία" αποδίδει την ουσία της αειφόρου ανάπτυξης. Ωστόσο ο καθένας αντιλαμβάνεται με τον δικό του τρόπο το πώς ακριβώς επιτυγχάνεται αυτή η ισορροπία. Εμείς αντιλαμβανόμαστε την Εκπαίδευση για την Αειφορία ως μια εκπαίδευση που:
- Αναπτύσσει την κριτική ικανότητα των μαθητών.
- Καθιστά ικανούς τους μαθητές να αντιμετωπίζουν την περιπλοκότητα των περιβαλλοντικών προβλημάτων με συστημικό και διεπιστημονικό τρόπο, να αποσαφηνίζουν τις αξίες τους και να διαμορφώνουν άποψη και θέση.
- Καλλιεργεί αξίες όπως αλληλεγγύη, σεβασμός στο διαφορετικό, αποδοχή του άλλου, δημοκρατία
- Καλλιεργεί τις απαραίτητες δεξιότητες για υπεύθυνη δράση και συμμετοχή στην Κοινωνία Πολιτών και ενισχύει το αίσθημα του "μπορώ να κάνω τη διαφορά".
Δεν υπάρχουν μονοδιάστατες απαντήσεις στα περιβαλλοντικά προβλήματα. Πιστεύουμε σε μια εκπαίδευση που θα καθιστά τους μαθητές ικανούς να νοηματοδοτήσουν οι ίδιοι την έννοια της αειφορίας.
Εξάλλου τα επιστημονικά του προγράμματα και οι δράσεις του WWF Ελλάς, στο σύνολό τους, βασίζονται στην έννοια της αειφορίας και στην κατανόηση της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής διάστασης των περιβαλλοντικών προβλημάτων.
Η Εκπαίδευση για την Αειφορία στο WWF Ελλάς έχει σκοπό να βοηθήσει όλους όσοι θέλουν να αναπτύξουν τις γνώσεις και τις ικανότητες που χρειάζονται για να αποφασίζουν και να δράνε με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργούνται λιγότερα προβλήματα στο περιβάλλον και να εξασφαλιστεί ένα αειφόρο μέλλον.
Για να βοηθήσουμε περισσότερο εσάς τους εκπαιδευτικούς που καλείστε να διδάξετε στα παιδιά την έννοια της αειφορίας και να διαμορφώσετε συνειδητοποιημένους και ενεργούς πολίτες παραθέτουμε εδώ σχετική βιβλιογραφία και συνδέσεις σε ιστοσελίδες που πιστεύουμε ότι θα σας είναι χρήσιμες.
Εκπαίδευση Εκπαιδευτικών
Πατήστε εδώ κλείσιμο
Βασιλάκη, Α., Η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση στο Νηπιαγωγείο. Κέδρος, Αθήνα, 2008
Βασάλα, Π., Ο τόπος μου, Καλειδοσκόπιο, Αθήνα 2007
Βασάλα, Π., Mελέτες πεδίου στην Περιβαλλοντική Εκπαίδευση στο πλαίσιο των σχολικών περιπάτων στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, στο: 3ο Πανελλήνιο Συνέδριο Εκπαίδευση για την Αειφορία και Περιβαλλοντική Εκπαίδευση: Κοινωνία – Οικονομία – Περιβάλλον – Πολιτισμός (3η Συνεδρία-Έρευνες 2007/10-11-07, σελ. 1-5), Π.Ε.ΕΚ.Π.Ε., Αθήνα 2007
Βασάλα, Π., Το debate ως εκπαιδευτική τεχνική στην Περιβαλλοντική Εκπαίδευση, Εκπαίδευση Ενηλίκων, 7 (2006), σελ. 23-30
Βασάλα, Π. & Φλογαΐτη, Ε., Ο κόσμος της Θάλασσας. Διαθεματική προσέγγιση, εναλλακτικές διδακτικές τεχνικές και σχέδια εργασίας, Μεταίχμιο, Αθήνα 2004
Βασάλα, Π. & Φλογαΐτη, Ε., Ο καταιγισμός ιδεών ως διδακτική τεχνική για την προσέγγιση των περιβαλλοντικών προβλημάτων, στο: Κ. Νικολάου (επιμ.), 1ο Περιβαλλοντικό Συνέδριο Μακεδονίας, Πρακτικά (σελ. 444-450), Θεσσαλονίκη 2002
Γεωργόπουλος, Α. (επιμ.), Περιβαλλοντική Εκπαίδευση. Ο Νέος Πολιτισμός που Αναδύεται, Gutenberg, Αθήνα 2005
Γεωργόπουλος Α. & Τσαλίκη Ε., Περιβαλλοντική Εκπαίδευση. Αρχές-φιλοσοφία, μεθοδολογία, παιχνίδια και ασκήσεις, Gutenberg, Αθήνα 2003
Frey, K., H Μέθοδος Project, Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη 1986
Λιαράκου, Γ., & Φλογαΐτη, Ε., Από την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση στην Εκπαίδευση για την Αειφόρο Ανάπτυξη, Νήσος, Αθήνα 2007
Ματσαγγούρας, Η., Η Διαθεματικότητα στη Σχολική γνώση, Gutenberg, Αθήνα 2003
Ματσαγγούρας, Η., Ομαδοσυνεργατική διδασκαλία και μάθηση, Γρηγόρης, Αθήνα 1987
Παπαδημητρίου, Β., Περιβαλλοντική Εκπαίδευση και Σχολείο, Τυπωθήτω, Αθήνα 1998
ΥΠ.Ε.Π.Θ.-Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, Οδηγός για την Εφαρμογή της Ευέλικτης Ζώνης Καινοτόμων Δράσεων (Βιβλίο για τον Καθηγητή), ΥΠ.Ε.Π.Θ.-Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, Αθήνα 2001
Σχίζα, Κ., Συστημική Σκέψη και Περιβαλλοντική Εκπαίδευση, Δάρδανος, Αθήνα, 2008
Τρικαλίτη Α. & Παλαιοπούλου Ρ., Περιβαλλοντική Εκπαίδευση για βιώσιμες πόλεις, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας Περιβάλλοντος και Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Αθήνα 1999
Τσιλιμένη, Τ. & Αγγελίδου, Ε., Η Αφήγηση ως Εργαλείο Μάθησης στην Περιβαλλοντική Εκπαίδευση. Καστανιώτης, Αθήνα, 2009
ΥΠ.Ε.Π.Θ.-Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, Οδηγός για την εφαρμογή της Ευέλικτης Ζώνης (Βιβλίο για το Δάσκαλο), ΥΠ.Ε.Π.Θ.-Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, Αθήνα 2001
Φλογαΐτη, Ε., & Βασάλα, Π., Εναλλακτικές διδακτικές τεχνικές στο σύγχρονο σχολείο, Μεταίχμιο, Αθήνα (υπό έκδοση)
Φλογαΐτη, Ε., Εκπαίδευση για το Περιβάλλον και την Αειφορία, Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2006
Φλογαΐτη, Ε., Το παιδαγωγικό υλικό στην Περιβαλλοντική Εκπαίδευση, Πανελλήνιο Συμπόσιο Σχεδιασμός και Παραγωγή Παιδαγωγικού Υλικού για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση, Πρακτικά (σελ. 107-118), Λιβάνης, Αθήνα 2003
Φλογαΐτη, Ε., Περιβαλλοντική Εκπαίδευση, Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1998
Χρυσαφίδης, Κ., Βιωματική- Επικοινωνιακή Διδασκαλία. Η εισαγωγή της μεθόδου Project στο σχολείο, Gutenberg, Αθήνα 1994
Edwards, P., Watts M. & West A., Making the Difference: Environmental Problem-solving Approach to Environmental Concerns, WWF UK 1990
Elliot, J., An Introduction to Sustainable Development, Routledge, London 1993
Fien, J., Environmental Education: A Pathway to Sustainability?, Deakin University Press, Geelong 1993
Hren, B., & Birney, A., Pathways: A Development Frame Work for School Sustainability, WWF UK, Surrey 2005
Inman, S., & Rogers, M. (eds), Building a Sustainable Future: Challenges for Initial Teacher Training, WWF UK, Surrey 2005
Novak, J. D., & Canas, A. J., The Theory Underlying Concept Maps and How to Construct Them, Technical Report IHMC CmapTools 2006-01, Florida Institute for Human and Machine Cognition. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2007 από: http://cmap.ihmc.us/Publications/ResearchPapers/TheoryUnderlyingConceptMaps.pdf.
Orion, N., A model for the development and implementation of field trips as an integral part of the science curriculum,School, Science and Mathematics, 93 , 6(1993), σελ. 325-331
Redclift, M. (ed.), Sustainability, Routlege, London 2000
Sauve, L. Pour une education relative a l’environnement, Guerin, Montreal/Eska, Paris 1994
Silberman, Μ., Αctive Training, Pfeiffer/Jossey-Bass, San Francisco, CA 1998
The North American Association for Environmental Education, Environmental Education Materials: Guidelines for Excellence (1996, revised 2004). Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2006 από: http://www.naaee.org/npeee/materials.php
Van Ments, M., The effective use of role-play: A handbook for teachers and trainers, Nichols Publishing, New York, Kogan Page, London 1989
